Tradycja prawosławna nigdy nie dokonywała jasnego rozróżnienia pomiędzy mistyką i teologią, pomiędzy doświadczeniem osobistym i dogmatem Kościoła. Według niej, celem teologii nie jest abstrakcyjna wiedza o Bogu, lecz przygotowanie człowieka na ostateczne zjednoczenie ze Stwórcą. Zamiast starać się przeniknąć tajemnice wiary za pomocą rozumu, ma ona skłaniać do wewnętrznej przemiany umysłu, aby otworzyć nas na doświadczenia mistyczne. Cała teologia zmierza zatem ku życiu mistycznemu, będącemu niczym innym, jak chrześcijańskim życiem duchowym. Włodzimierz N. Łosski (1903-1958) był jednym z największych teologów prawosławnych. Jego twórczość głęboko naznaczyła odnowę prawosławnego Wschodu z Zachodem. W tej książce Łosski ukazuje to, co w jego wierze najgłębsze i najcenniejsze: Boga w Trójcy Świętej, człowieka stworzonego na Jego obraz i podobieństwo, dzieło Syna i Ducha Świętego w Kościele oraz ostateczne przeznaczenie człowieka. Napisany ponad sześćdziesiąt lat temu Esej o teologii mistycznej cieszy się niezwykłą popularnością wśród tych, którzy pragną zgłębić świat duchowości prawosławnej. Książka ta do dziś z zadziwiającą aktualnością wskazuje drogę współczesnej teologii chrześcijańskiej.
Czytaj dalej »

?Autor jest jednym z najwybitniejszych na świecie znawców przedmiotu. Opublikował kilkaset prac na temat wszystkich dziedzin sztuki romańskiej, a zainteresowaniami badawczymi objął niemal wszystkie kraje, w których sztuka ta wystąpiła. W książce Sztuka romańska profesor Żarnecki daje wyraz tej ogromnej wiedzy, z wielką swobodą i umiejętnością przedstawiając powstanie i ewolucję stylu (?). Zwraca uwagę doskonałe połączenie analiz najważniejszych, szczególnie typowych dla romanizmu dzieł (?) z syntetycznym spojrzeniem na stałe cechy stylu?. Z recenzji prof. zw. dr hab. Piotra Skubiszewskiego
Czytaj dalej »

To kontynuacja publikacji z 2004 roku pod redakcją Grażyny Stachówny i Joanny Wojnickiej, której tematem była m.in. Twórczość filmowa Edwarda Żebrowskiego, Jerzego Skolimowskiego, Marka Koterskiego, Wojciecha Marczewskiego, Jerzego Stuhra, Jana Jakuba Kolskiego. W kolejnych dwóch tomach przedstawiają eseje naukowe uznanych autorytetów filmoznawczych oraz młodych badaczy z różnych ośrodków akademickich całego kraju, poświęcone filmom i sylwetkom kolejnych reżyserów - współtwórców historii, a także dnia dzisiejszego polskiego kina.
Czytaj dalej »

Autorzy kina polskiego to kontynuacja publikacji z 2004 roku pod redakcją Grażyny Stachówny i Joanny Wojnickiej, której tematem była m.in. twórczość filmowa Edwarda Żebrowskiego, Jerzego Skolimowskiego, Marka Koterskiego, Wojciecha Marczewskiego, Jerzego Stuhra, Jana Jakuba Kolskiego. W kolejnych dwóch tomach Grażyna Stachówna i Bogusław Zmudziński przedstawiają eseje naukowe uznanych autorytetów filmoznawczych oraz młodych badaczy z różnych ośrodków akademickich całego kraju, poświęcone filmom i sylwetkom kolejnych reżyserów ? współtwórców historii, a także dnia dzisiejszego polskiego kina. W tomie II zamieszczono teksty: Joanny Preizner o Aleksandrze Fordzie Krzysztofa Kornackiego o Ewie i Czesławie Petelskich Konrada Klejsy o Stanisławie Barei Grażyny Stachówny o Henryku Klubie Małgorzaty Radkiewicz o Jerzym Domaradzkim Nataszy Korczarowskiej o Januszu Zaorskim Romana Włodka o Waldemaru Krzystku Artura Majera o Juliuszu Machulskim
Czytaj dalej »

Książka zawiera zbiór esejów poświęconych postaci Maryi pióra Josepha Ratzingera i Hansa Ursa von Balthasar. Eseje te, pochodzące lat 1977-1981 (Balthasar) i 1979-2005 (Ratzinger) poruszają główne zagadnienia mariologiczne. Mamy tu zarówno teksty analizujące znaczenie postaci Maryi i mariologii dla teologii i pobożności Kościoła, jak i bardziej szczegółowe opracowania, np. maryjnych elementów wyznania wiary. Zwięzłe opracowania zawarte w tym niewielkim objętościowo tomie pozwalają czytelnikowi poznać główne elementy teologii maryjnej rozwijanej przez dwóch wielkich teologów XX wieku.
Czytaj dalej »

?Ma pan dobrą intuicję jeśli chodzi o związki pomiędzy objawieniami Matki Bożej w Fatimie a zamachem na Jana Pawła II? Jego Eminencja Stanisław Dziwisz do autora książki Bodaj najbardziej niezwykła biografia Jana Pawła II, przedstawiająca Jego życie w świetle przepowiedni fatimskich. Autor opiera się na nieprzypadkowych faktach, stawiając wiele pytań. Czy Karol Wojtyła był tym papieżem, którego nadejście zapowiedziała tajemnica fatimska? Czy ?biskup odziany w bieli? z drugiego objawienia to papież-Polak po zamachu z 13 maja? Ukazując mistyczny wątek, towarzyszący całemu życiu Jana Pawła II, Allegri zajmująco opowiada o człowieku, który zmieniał świat, przemierzając go kilometr po kilometrze i którego wierni uważają za świętego.
Czytaj dalej »

Stalowa Wola ? serce i perła Centralnego Okręgu Przemysłowego, to obok Gdyni drugi symbol polskiego cudu gospodarczego oraz nowoczesnych rozwiązań urbanistycznych XX wieku. Album prezentuje zainteresowanym architekturę tego młodego przemysłowego miasta, zwłaszcza tę z drugiej połowy lat trzydziestych minionego stulecia, stanowiącą doskonały przykład awangardowego wówczas modernizmu. Modernistyczna zabudowa Stalowej Woli została przez jej twórców umiejętnie wzbogacona o elementy oryginalnego ? zarówno w sztuce europejskiej, jak i polskiej ? stylu art dĂŠco, który aspirował do rangi stylu państwowego II RP.
Czytaj dalej »

RELIGIE STAROŻYTNEGO BLISKIEGO WSCHODU Autorzy: Praca zbiorowa , Jan Drabina , Krzysztof Pilarczyk Koedycja:Wydział Filozoficzny UJ, Instytut Religioznawstwa UJ klasyfikacja: naukowe kategoria: Religioznawstwo Napisanie rzetelnej książki o starożytnych religiach Bliskiego Wschodu nie jest dziś łatwym przedsięwzięciem. Wymagana z naukowego punktu widzenia poprawność faktograficzna, która łączy się ze znajomością najnowszych osiągnięć w tej dziedzinie, powinna być łączona z ukazaniem prawidłowości rozwoju opisywanych wydarzeń i idei. Autorzy niniejszej publikacji wykazali się nie tylko świeżym ujęciem historycznym, ale również dysponują filtrem pozwalającym wydobyć to, co jest oryginalne w starożytnych systemach wierzeń Bliskiego Wschodu. Zaprezentowane badania ukazują powstanie, rozwój i zanikanie religii w starożytności ułatwiając zarazem uchwycenie podobieństw, różnic i związków pomiędzy nimi. Przedstawiony materiał porządkuje naszą wiedzę religioznawczą na obszarze religii tradycyjnych i po raz kolejny prowokuje do postawienia pytań o znaczenie i sens zjawisk religijno?historycznych, takich jak wiara w Boga, mit, magia, etyka czy kult. ks. prof. dr hab. Krzysztof Kościelniak dodatkowe info.: format WAM: 156×232 mm stron: 568 ISBN: 978-83-7505-068-4 rodzaj oprawy: miękka cena detaliczna: 69,- zł.
Czytaj dalej »

Pięknie wydana i zilustrowana książka, która po uzupełnieniu przez dziecko przeobrazi się w kronikę Pierwszej Komunii Świętej. Oprócz tekstów przygotowujących dziecko do tego wyjątkowego dnia jest w niej miejsce na ważne zapisy, listę gości, wklejenie zdjęć itd. Ilustratorka Albumu ? Dorota Łoskot-Cichocka, i autorka graficznej oprawy książki ? Dorota Nowacka, były nominowane w 2007 roku do nagrody w konkursie na książkę dziecięcą roku w plebiscycie Polskiej Sekcji IBBy za oprawę graficzną książki Anny Moszyńskiej pt. Hipopotam i zdobyły wyróżnienie.
Czytaj dalej »

Zestaw 2 książek : - Antologia Absurdy PRL-u stanowi zapis najbardziej zabawnych zjawisk z czasów realnego socjalizmu. Książka ukazuje absurdalność życia w PRL zarówno od strony codzienności, jak i w perspektywie całokształtu kultury. Spora część zamieszczonych tutaj materiałów nigdy nie była wcześniej publikowana. Pierwsza, najobszerniejsza część książki, to dowcipy z minionej epoki. W części następnej Czytelnik znajdzie autentyczne wpisy klientów do ",ksiąg skarg i zażaleń",, listy obywateli do radia i telewizji oraz listy czytelników do czasopisma konsumenckiego ",Veto",. W znakomity sposób ilustrują one jakość konsumpcji w PRL: wadliwość towarów, poziom usług i dbałość o klienta (a właściwie - petenta). W kolejnych częściach zamieszczono co bardziej zabawne instrukcje obsługi (między innymi instrukcję korzystania z toalety i instrukcję uruchamiania Fiata 126 P ",przez pchanie",) oraz niektóre pisma urzędowe, których mimowolny komizm jest nieodparty (na przykład raportów milicyjnych). - To kolejna publikacja poświęcona w całości powracającej ostatnimi laty tematyce PRL-u. Tym razem przygotowaliśmy antologię najciekawszych kawałów z ",minionej epoki",. Dowcipy wzbogacone o cenne przypisy ilustrują ówczesne poczucie humoru, będące odtrutką na absurdalność systemu. Mimo że dotyczą one okresu, który bezpowrotnie odszedł do historii, to prezentują się zaskakująco świeżo i dziwnie aktualnie. Dla czytelniczej wygody i przejrzystości wybór został podzielony na rozdziały, których celem jest tematyczne uporządkowanie zamieszczonego w książce materiału.
Czytaj dalej »

Kiedy otrzymałem z Włoch propozycję udziału w Księdze Pamiątkowej ku czci Ojca Świętego z okazji 25-lecia Jego pontyfikatu, postanowiłem swój artykuł poświęcić właśnie Świętym i Błogosławionym, którzy byli związani z Uniwersytetem Krakowskim. (...) Okazało się, że liczba ich bynajmniej nie jest taka mała jak można by się spodziewać na pierwszy rzut oka. Oprócz bowiem dwóch Świętych profesorów [św. Jan Kanty i św. Józef Sebastian Pelczar] zaliczyć do tego grona należy również św. królową Jadwigę, żyjących w otoczeniu św. Jana Kantego kilku Błogosławionych spośród studentów i wykładowców Akademii, a także bł. Matkę Teresę z Kalkuty włączoną w skład społeczności uniwersyteckiej w wyniku przyznania Jej doktoratu honoris causa i wreszcie bł. Guillaume de Grimoard, który jako papież Urban V na prośbę Kazimierza Wielkiego w 1364 r. wyraził zgodę na założenie w Krakowie Studium Generale, jak w owym czasie określano uniwersytety. Janusz Sondel, fragment wstępu
Czytaj dalej »

Arboretum-ogród botaniczny przedstawia niewyczerpane źródło roślin. Drzewa i krzewy opisane w tym albumie to tylko nieliczne spośród rosnących w kolekcji. Rośnie tu bowiem więcej gatunków godnych zainteresowania, a których nie wymieniono. Zamieszczone w albumie zdjęcia pokazują często niezauważalne piękno pojedynczych kwiatów czy liści, które dopiero przy pomocy obiektywu są widoczne. Ogród ten, co pokazują fotografie, jest obiektem interesującym o każdej porze roku, a szczególnie w okresie kwitnienia wielu roślin, jak np. forsycje, magnolie, różaneczniki, tulipanowiec, azalie i inne. Ten stary ogród dendrologiczny dopiero od niedawna cieszy się coraz większą popularnością, a kolekcje są systematycznie powiększane i wzbogacane o nowe i rzadko występujące gatunki oraz odmiany drzew i krzewów.
Czytaj dalej »

Słowa Jezusa ? jak również Jego gesty i życie ? wielokrotnie są paradoksalne. I nie może być inaczej. Stare bukłaki powszedniego języka nie mogą pomieścić młodego wina słów Chrystusa. Ewangeliczny paradoks jest odkryciem prawd niewypowiedzianych. Objawieniem głębokiego człowieczeństwa Chrystusa. Jest wyłomem, zdziwieniem, zgorszeniem, fantazją, przesłaniem, proroctwem. W książce tej ? stanowiącej doskonałą kontynuację innej pozycji ks. Bruno Maggioniego, zatytułowanej Był naprawdę człowiekiem ? autor po mistrzowsku wprowadza nas w niesłychaną nowość ewangelicznego orędzia. Bruno Maggioni, włoski kapłan z diecezji Como, studiował teologię i nauki biblijne na Uniwersytecie Gregoriańskim i w papieskim Instytucie Biblijnym w Rzymie. Jest wykładowcą na Wydziale Teologicznym Północnych Włoch i na Uniwersytecie Katolickim w Mediolanie oraz redaktorem naczelnym ?La rivista del clero italiano?. Autor licznych publikacji z egzegezy i teologii biblijnej. W serii ?z Biblią w Trzecie Tysiąclecie? ukazały się następujące książki jego autorstwa: Trudna wiara, Nadzieja odnaleziona, Był naprawdę człowiekiem, Wędrówka przez Biblię.
Czytaj dalej »

Książka powstała w oparciu o wybrane rozdziały Wisznudharmottarapurany, sanskryckiego dzieła, będącego swoistą encyklopedią wyznawców Wisznu, jednego z bóstw hinduizmu. Trzecia księga zawiera traktat artystyczny istotny dla zrozumienia indyjskiej sztuki. Opisuje proces tworzenia wizerunków i wyjaśnia ich znaczenie w sferze religii. Analiza autorki koncentruje się na Trimurti, wspólnym wizerunku trzech bogów: Brahmy, stwarzającego świat, Wisznu, który go podtrzymuje, i Śiwy, który go unicestwia.
Czytaj dalej »

Od jakiegoś czasu obserwujemy na raczej mało dynamicznej, polskiej scenie sztuki pewien ferment. Najłatwiej byłoby wytłumaczyć go przemianą generacyjną, bo jest to przyczyna naturalna i zrozumiała ",sama przez się",, ale zarazem nic lub prawie ona nie wyjaśnia. Prawda, że w dużym stopniu powodują ów ruch artyści młodzi, co znaczy tyle, że historia toczy się nieubłaganie. Ale nie tylko. Artystów łączy raczej wspólna ocena sytuacji w sztuce i kierunek wyciągania wniosków. Nawet nie współpracując bezpośrednio, podobnie lokują sens sztuki, w podobne miejsca udają się na poszukiwanie sensu twórczości. Z różnych przyczyn, leżących tak w słabościach polskiego świata sztuki, jak i samej sztuce, jej współczesnym modelu i sposobach uprawiania, świat sztuki nie stanowi dziś dla niej naturalnego środowiska. Sztuka jest zmuszona rozwijać się poza światem sztuki, poza swoim milieu. Artyści w poszukiwaniu inspiracji, impulsów stymulujących myślenie zwracają się bezpośrednio do świata, mówiąc inaczej, do sfery doświadczenia, które przynosi życie. Sztuka czerpie swoje siły witalne z doświadczenia życiowego, a nie ze sztuki. W konsekwencji ",zwrotu poza sztukę", następuje odrzucenie sztuki dla sztuki, co znaczy także sztuki dla instytucji, świata sztuki w nich pielęgnowanego. Doświadczenie życiowe w pewnych warunkach może zmienić się w sztukę. Na tym polegało pragmatyczne podejście Johna Deweya do sztuki. (Trudno w tym artykule powtarzać argumentację Deweya. Rekonstrukcji jego poglądów dokonała Krystyna Wilkoszewska w publikacji Sztuka jako rytm życia - wydawnictwo UJ, 1991* Tytuł publikacji streszcza sens jego filozofii, a uzupełniony tytułem książki Deweya, Sztuka jako doświadczenie -wyd. polskie 1975 - daje w skrócie obraz jego idei). Wydaje się, że z takim właśnie procesem mamy do czynienia obecnie. Sztuka dla sztuki implikowała alienację sztuki ze sfery doświadczenia życiowego oraz jej inherentność, zamknięcie się sztuki w kręgu własnych problemów formalnych. Choć o końcu paradygmatu awangard mówi się od wielu lat, to jednak w praktyce sztuki to założenie teoretyczne dopiero teraz znajduje wyraz. Dopiero teraz sztuka znalazła środki, by zaproponować coś nowego w miejsce awangardy. Obserwując pewne zjawiska w sztuce polskiej, natrafiamy na zaskakujące zastosowania pragmatycznej filozofii Deweya w praktyce artystycznej. Otwarcie sztuki na życie jest cechą aktualnego przewartościowania w sztuce polskiej. Jako przyczynę podaje się zazwyczaj presję transformacji cywilizacyjnej, której podlega nasz kraj i kultura. Roztrząsanie tych przyczyn to jednak temat na osobny esej. Tu ważne jest to, iż perspektywa ogólnokulturowa umożliwia spojrzenie z dystansu na sztukę poawangardową i pomodernistyczną jako całość. W tym tekście chciałbym skupić się na aplikacjach idei Deweya w polskiej sztuce współczesnej, posługując się kilkoma znaczącymi przykładami. Pamiętajmy, że Dewey pisał w latach trzydziestych, w sytuacji dominacji sztuki abstrakcyjnej. Abstrakcja to wszak idealne wcielenie zasady sztuki dla sztuki: jest formalna i przedmiotowa. Jednak zarazem twórcy abstrakcji niejednokrotnie kierują nas poza dzieła sztuki, sugerując ich wymiar metafizyczny czy metaartystyczny. Dewey i pragmatyzm wystawiają pozytywne oceny nowoczesności, także w sztuce. Postulując związek z życiem, nie chciał likwidacji sztuki, ale jej rozszerzenia, tak by objęła całość doświadczenia w jego wymiarze bezpośrednio praktycznym. Jako estetyk i filozof mógł stworzyć i osadzić taką ideę w tradycji intelektualnej. Ale sztuka wtedy nie była w stanie tego wykonać. Na pewno nie formalnie (artystycznie), co najwyżej w sposób metaforyczny. Konsekwencje jego idei były wtedy nie do pomyślenia praktycznie, choć dziś, z odpowiednio długiej perspektywy historycznej, w idei kubistycznego i surrealistycznego kolażu doszukujemy się zapowiedzi współczesnej instalacji. Ale Dewey nie projektował konsekwencji artystycznych, tylko ideowe. I nagle okazuje się, że te idee tworzą dzisiejszą sztukę.
Czytaj dalej »

Niniejsza praca stanowi próbę opisu działalności czterech głównych instytucji kulturalnych Wojska Polskiego wpisanych w powojenną historię Warszawy i sił zbrojnych: Centralnej Biblioteki Wojskowej, Centralnego Domu Żołnierza, Domu Wojska Polskiego i Muzeum Wojska Polskiego.
Czytaj dalej »

Praca prezentuje działalność jednej z najważniejszych instytucji wystawienniczych w Polsce ? warszawskiej galerii Zachęta. Przybliża najnowszą historię galerii związaną z okresem przełomowych zmian politycznych i społecznych, przedstawiając specyfikę dwóch dyrektorskich kadencji: Barbary Majewskiej i Andy Rottenberg. Próbuje ukazać zmiany w postrzeganiu roli państwowej instytucji, sposobie jej zarządzania, a także wybory i artystyczne preferencje osób nią kierujących, które wpłynęły na kształtowanie się polskiego życia artystycznego lat 90.
Czytaj dalej »

Tom 2 Archiwum Sztuki Polskiej XX wieku zawiera monografie dwóch artystów, których dorobek malarski jest istotnym wkładem do międzywojennej sztuki polskiej. Konrad Winkler i Aleksander Rafałowski należeli do awangardowych grup artystycznych: Winkier do krakowskich Formistów (1917- 1922), zaś Rafalowski do warszawskiego Bloku (1923-1926), a następnie do Praesensu (1926-1929). Twórczość pierwszegoz nich wiązała się z ekspresjonizmem, zaś drugiego łączyła się z konstruktywizmem. Opracowania tworzą więc wspólnie przegląd problematyki artystycznej tych czasów.
Czytaj dalej »

W albumie przedstawiamy najpiękniejsze miejsca Polski, najcenniejsze pamiątki przeszłości, urzekające krajobrazy w najbardziej aktualnych fotografiach. Auf SchĂśnes-Polen.de hat sich viel verändert - gehen Sie auf Entdeckungstour. Ab sofort haben Sie die Auswahl aus vielfältigen Reiseangeboten: Neben Fahrradreisen finden Sie bei uns nun auch Kurreisen, Rundreisen, Kulturreisen und Städtereisen. Sorgfältig ausgewählte Angebote lassen Sie einen unvergesslichen Urlaub in Polen verbringen.
Czytaj dalej »

W albumie przedstawiamy najpiękniejsze miejsca Polski, najcenniejsze pamiątki przeszłości, urzekające krajobrazy w najbardziej aktualnych fotografiach.
Czytaj dalej »