Numer ISBN: 9788374360968

Wczesne średniowiecze postrzegane bywa jako mroczny okres ",ciemnych wieków",, choć jednocześnie fascynuje skalą zmian na mapie Europy. Między VI a X w. dokonała się, ciągle niedostatecznie poznana, historia kontynentu, który ukształtował się wówczas w przybliżeniu w takiej postaci, w jakiej istnieje do dziś. Był to czas długiej agonii cywilizacji rzymskiej, ale jednocześnie wzrostu Bizancjum - naturalnego spadkobiercy Imperium. To zarazem okres krzewienia się wielkich kultur i religii współczesnego świata, rozwoju rzemiosł i nowego typu gospodarki - feudalizmu, rozpadu i tworzenia wielu państw oraz po wstawania setek ośrodków wczesnomiejskich. U progu średniowiecza kontynent zasiedlały ludy, które dały początek współczesnym narodom i cywilizacji europejskiej. Zmiany dotyczyły różnych dziedzin życia. Najważniejszą pozostaje wielka przemiana ludnościowa i kulturowa. Jej wynikiem był podział Europy na dawną część rzymską - reprezentowaną przez kolejne prawie tysiąc lat przez cesarstwo bizantyjskie, germańską - która stworzyła podwaliny państw Europy Zachodniej, oraz słowiańską - której spadkobiercami są mieszkańcy Europy Środkowo-Wschodniej, w tym współczesnej Polski. Gorzej powiodło się szukającym u progu średniowiecza swego miejsca na mapie Europy ludom koczowniczym. O wielu z nich, będących okresową potęgą, jak Awarowie czy Chazarowie, zapomniano jeszcze w średniowieczu. Inni, jak Protobułgarzy, w zetknięciu z żywiołem lokalnym stali się jeszcze przed X w. częścią świata słowiańskiego. Jedynie Madziarzy, usytuowani od schyłku IX w. w Kotlinie Karpackiej i na Nizinie Panońskiej, zachowali tożsamość językową i kulturową, choć w wyniku złożonych procesów akulturacji tmdno dopatrzyć się w nich potomków wojowniczych nomadów. Wreszcie na północnych peryferiach kontynentu, postrzeganych jako świat ciemności i potworów budzących grozę i lęk w człowieku średniowiecza, trwały w tradycyjnej kulturze ludy bałtyckie i ugrofińskie.

» Kup teraz «